Në një treg ku konkurrenca është e ashpër dhe kërkesat e klientëve ndryshojnë çdo ditë, kompania “Fitovci” ka arritur të ruajë pozitën e saj si lidere në prodhimin e tepihëve dhe shitjen e perdeve dhe mbulesave, falë vizionit dhe përkushtimit të themeluesit të saj, Adem Salihu.

Themeluar dhe udhëhequr prej më shumë se 30 vitesh nga z. Adem Salihu, kjo kompani është sot lider në prodhimin e tepihëve dhe një pikë referimi për shitjen e perdeve dhe mbulesave në rajonin e Bujanocit dhe më gjerë.

Fillimet nuk kanë qenë të lehta. Adem Salihu, atëherë i ri dhe me një pasion të madh për punën, nisi aktivitetin me kapacitete modeste dhe me synimin për të sjellë produkte të qëndrueshme e të punuara me përkushtim. Sot, “Fitovci” është një emër që identifikohet me stilin, elegancën dhe ndjeshmërinë ndaj kërkesave të tregut modern.

“Çdo shtëpi meriton ngrohtësi, harmoni dhe cilësi. Kjo ka qenë filozofia jonë që nga dita e parë, dhe vazhdon të mbetet themeli i çdo vendimi që marrim,” thotë Adem Salihu, duke shtuar se “puna me ndershmëri, përkushtimi ndaj klientëve dhe përshtatja me kohën janë çelësat e suksesit tonë”.

Sot, “Fitovci” jo vetëm që prodhon tepihë me dizajne moderne dhe materiale të zgjedhura, por ofron edhe një gamë të gjerë të perdeve dhe mbulesave për të gjitha shijet. Shitoret e kompanisë janë kthyer në destinacion për familje që kërkojnë t’i japin shtëpisë së tyre bukuri dhe komoditet.

Kontribut në komunitet

Përveç suksesit komercial, Adem Salihu dhe kompania e tij njihen edhe për përfshirjen aktive në komunitet. Ata kanë punësuar dhjetëra banorë lokalë ndër vite dhe janë një shembull i fortë i sipërmarrjes së qëndrueshme familjare në Bujanoc.

“Ne besojmë se suksesi nuk matet vetëm me shitjet, por me ndikimin që le në jetën e njerëzve përreth teje,” përfundon Salihu, me një buzëqeshje që tregon përulësi dhe krenari për rrugën që ka përshkuar.

Me një përvojë 30-vjeçare dhe me një vizion që vazhdon të zhvillohet, “Fitovci” mbetet një shembull i shkëlqyer i ndërmarrjes vendore që bashkon traditën me inovacionin, dhe që i jep Bujanocit një vlerë të shtuar ekonomike.

Në një atelie të mbushur me ngjyra, copa të lashta dhe simbole që flasin gjuhën e brezave, Miodrag Andjelković nga Vranja ruan me përkushtim një pasuri të gjallë: veshjet tradicionale të popujve që ndajnë të njëjtin rajon – shqiptarë, serbë,rome dhe maqedonas. Prej më shumë se 30 vitesh, ai nuk është thjesht një rrobaqepës. Ai është një artizan, studiues dhe ruajtës i kujtesës kulturore përmes pëlhurës, fijeve dhe qëndisjeve.

Prej më shumë se 30 vitesh, ai është një ndër mjeshtrit më të respektuar në Ballkan për këtë trashëgimi të gjallë.

Pas diplomimit në Fakultetin e Tekstilit dhe specializimit në fushen e modës në Belgjikë, ai vendosi që aftësitë e tij t’i kthejë në shërbim të traditës dhe kulturës. Ndryshe nga krijuesit e zakonshëm të modës, Miodragu punon me kujdesin e një studiuesi dhe ndjeshmërinë e një artisti. Ai i njeh në thellësi dallimet delikate mes veshjeve të popujve dhe rajoneve të ndryshme, dhe i respekton me përpikëri.

“Veshjet mund të duken të ngjashme, por janë detajet ato që i bëjnë unike nga qyteti në qytet,” thotë ai. Dhe ai e di saktësisht se çfarë e bën një veshje të Bujanocit të dallojë nga ajo e Vlladiçin Hanit. “Për shembull, veshjet e Bujanocit kanë fundin e fustanit të punuar ndryshe, më të shkurtër dhe më të zbukuruar në pjesën e poshtme, ndërsa në Vlladiçin Han jeleku është më i gjatë dhe qëndron mbi brez, një detaj karakteristik që nuk mund të shpërfillet.”

Kjo vëmendje ndaj origjinalitetit dhe nuancave kulturore është arsyeja pse puna e tij kërkohet nga ansamble profesioniste, teatro dhe festivale ndërkombëtare. Në çdo veshje që del nga duart e tij, Miodragu nuk sjell vetëm mjeshtëri, por shpirtin e një rajoni të tërë – një mozaik kulturor ku bukuria qëndron në dallimet.

Për Miodrag Andjelković-in, veshja tradicionale nuk është thjesht kostum. Është histori, identitet dhe krenari. Ai vazhdon ta ruajë këtë trashëgimi me përkushtim të rrallë, duke dëshmuar se arti, kur ushqehet me dashuri për kulturën, bëhet i përjetshëm.
Miodrag në punëtorin e tij ka te angazhuar më shumë se 10 ndihmës sepse nuk mundet i vetëm të arrij kërkesat e klientëve.

Në Medvegjë mes maleve dhe rrëfenjave të së kaluarës, jeton Azize Emini, një grua e moshuar me një histori të jashtëzakonshme përkushtimi dhe dashurie ndaj kulturës dhe traditës shqiptare. Prej më shumë se gjashtë dekadash, Azizeja i ka përkushtuar jetën e saj ruajtjes dhe promovimit të veshjeve tradicionale të Medvegjës – një pasuri e rrallë që rrezikon të harrohet në kohët moderne.

E nisi rrugëtimin e saj që në moshën 19-vjeçare, kur për herë të parë mori në duar gjilpërën, pein dhe copat e qëndisura me motive të lashta. Që atëherë, ajo nuk e ka ndalur asnjëherë punën e saj me dorë, duke punuar me kujdes dhe pasion çdo detaj të veshjeve popullore. Kostumet që ajo krijon nuk janë thjesht rroba – ato janë dëshmi të historisë, krenarisë dhe shpirtit të Medvegjës shqiptare.

Puna e zonjës Azize nuk është vetëm artizanale; ajo është edhe një akt rezistence kulturore. Në një kohë kur shumë elementë të kulturës shqiptare janë përballur me rrezikun e zhdukjes, Azizeja ka qenë një nga mbrojtëset më të përkushtuara të identitetit lokal. Ajo ka ditur të ruajë me përpikëri motivet e lashta, teknikat e qepjes dhe qëndisjes, si dhe përdorimin e ngjyrave e simboleve që flasin për jetën, zakonet dhe botëkuptimin e komunitetit shqiptar të Medvegjës.

Përmes veprës së saj, ajo ka frymëzuar edhe brezat e rinj, duke ndarë me ta njohuritë dhe dashurinë për këtë trashëgimi. Azize Emini nuk është vetëm një mjeshtre e veshjeve tradicionale – ajo është një arkivë e gjallë e kulturës sonë, një nënë shpirtërore e artit popullor dhe një zë i qetë, por i fuqishëm, që na kujton se rrënjët nuk duhen harruar.